Wat gebeurt er als je een Porsche 356 SL fotografeert met een Leica uit hetzelfde tijdperk?
Een historische Porsche, een vintage Leica-camera en foto’s rechtstreeks uit het lab, zonder extra contrast of verscherping. Hoe een zorgvuldig geplande fotoshoot een foto opleverde die de fotograaf nooit had zien aankomen.
In 1951 won de Porsche 356 SL zijn klasse tijdens de 24 uur van Le Mans. Toen diezelfde auto dit jaar vanuit zijn huidige thuisbasis in de Verenigde Staten terugkeerde naar Frankrijk, kreeg fotograaf en Leica-ambassadeur Philipp Reinhard een zeldzame kans. Tijdens zijn bezoek aan de 24 Uur van Le Mans 2026 was de auto even in Stuttgart, voordat hij weer terugkeerde naar zijn eigenaar. Zo kwam Philipp een dag lang in het bezit van de auto om hem te fotograferen.
Zijn plan was om een Leica uit 1951 te gebruiken, hetzelfde jaar waarin de 356 SL bij zijn debuut in Le Mans zijn klassezege boekte. Philipp wilde de auto op zwart-witfilm fotograferen, zodat de foto’s eruit zouden zien alsof ze genomen waren toen de auto nog gloednieuw was. De fotoshoot kwam in minder dan twee weken tot stand. Maar hoewel de planning snel verliep, vergde het maken van de foto’s veel geduld. Philipp moest afstanden meten, het licht controleren en de compositie bepalen via een voor hem onbekende zoeker. De vintage Leica-camera had ook geen scherm om te zien of een opname gelukt was.
Maar voor Philipp was het wachten op de resultaten van de fotoshoot het moeilijkst van alles. Zodra de productie klaar was, stuurde hij de film naar het lab en vroeg om een spoedservice. Toen de e-mail binnenkwam met de mededeling dat de scans klaar waren, begon hij ze meteen te downloaden. Maar met 60 gigabyte aan bestanden liep het downloaden steeds vast. Dus stuurde hij het lab weer een bezorgde e-mail. “Laat me gewoon even weten of de bestanden er goed uitzien, of de scans in orde zijn en of alles goed zit met de foto’s”, vroeg hij. Philipp had gehoopt op tien of vijftien goede foto’s. Uiteindelijk had hij er zoveel om uit te kiezen. Op zijn favoriet bleek bovendien een weerspiegeling te zitten die hij niet had gezien toen hij op de sluiter drukte.
Fotograferen met een klassieke Leica lc-camera
Hoewel film een vertrouwd medium was voor Philipp, was deze specifieke Leica lc-camera dat niet. Hij mat de afstand tot de auto en stelde die in op de lens. Hij mat het licht. Hij stelde de compositie samen via een zoeker die los stond van de lens, zich ervan bewust dat zijn beeld iets afweek van wat de film zou vastleggen. Voor één opname gebruikte hij zelfs zijn oren. Omdat hij de sluiter ongeveer een achtste van een seconde open wilde houden, luisterde Philipp naar een digitale camera die op die snelheid was ingesteld, en oefende hij vervolgens om die interval met de hand op de Leica na te bootsen. Tijdens de hele fotoshoot bleef hij bij dezelfde zwart-witfilm en weigerde andere filmgevoeligheden of kleurenfilm te gebruiken. “De beperking die we hadden, bleek uiteindelijk een enorme creatieve vrijheid te zijn”, vertelt Philipp. “Elke foto is zorgvuldig gecomponeerd, en je moet er altijd goed over nadenken.”
Magie in de kamer
De oude lens van de Leica gaf de foto’s een kenmerkende zachtheid, vooral waar het licht weerkaatste op de carrosserie van de auto. “Daardoor zien de foto’s er misschien niet helemaal perfect uit, maar ze hebben wel die charme uit de jaren ’50.”
Philipp vindt dat de auto beter tot zijn recht kwam op film. “Misschien komt het door de lens, misschien door het materiaal. Misschien is het gewoon een combinatie van heel verschillende factoren die we niet echt kunnen benoemen“, zegt hij. Hij beschrijft dat er tijdens de opnames “een beetje magie in de kamer hing. Door de originele auto, een camera uit die tijd en een kleine crew bij elkaar te brengen, kregen we een heel warm en dankbaar gevoel toen we de dag afsloten.”
De Porsche foto die hij niet had verwacht
De set was ontworpen om goed aan te sluiten bij de leeftijd en de lichtheid van de auto. Geïnspireerd door modefotografie was de Porsche omringd door gordijnen. De voormalige werkplaats in Stuttgart bood ook een omgeving die goed paste bij de leeftijd van de auto, met daglicht dat door een groot dakraam naar binnen viel. Maar Philipp had dat licht niet helemaal in de hand. Na de lunch stond de zon zo dat er banen van licht en schaduw over de set vielen. Eén van de foto’s die daaruit voortkwam, werd zijn favoriet: het licht weerkaatste op het dak en de voorruit van de auto in afwisselende stroken van licht en donker. Door de afstand tussen de zoeker en de lens had hij die precieze compositie eigenlijk niet gezien toen hij de foto nam. “We zagen het pas toen de foto’s waren ontwikkeld en gescand,” zegt hij. “Dat was een hele mooie verrassing.”
Het eindresultaat
Het antwoord van het lab op Philipp’s bezorgde e-mail was uiteindelijk kort: “De foto’s zien er geweldig uit.” Dat was de eerste opluchting. Philipp slaagde er vervolgens in om een klein aantal bestanden te openen terwijl de rest nog aan het downloaden was. Terwijl hij de foto’s bekeek, besefte hij hoeveel meer hij had dan het handjevol geslaagde foto’s waarop hij had gehoopt. “Elke foto is scherp. Elke foto is iets bijzonders. Elke foto voelt magisch aan,” herinnert hij zich.
Later bekeek een afdrukspecialist, die gewend was om met negatieven te werken, de foto’s. “Hij kon het bijna niet geloven,” zegt Philipp. “Hij vroeg ons: ‘Is dit echt gemaakt met zo’n oude camera en een lens uit dezelfde tijd? Voor mij was dit echt één van de meest intense en passioneerde projecten waar ik ooit aan heb gewerkt.”
De informatie in dit nieuwsbericht was actueel op de datum van publicatie. Wijzigingen in modellen, uitvoeringen, prijzen, technische specificaties, afbeeldingen, of andere informatie zijn te allen tijde voorbehouden. Genoemde prijzen betreffen consumentenadviesprijzen. Het staat Porsche Centra en servicepartners vrij eigen verkoopprijzen en kortingen te hanteren. Aan de inhoud van dit nieuwsbericht kunnen geen rechten worden ontleend.
